Vrijheidsmankementen

Ik ken mezelf. Er ontbreekt zo nu en dan wel eens iets aan mij. Zo vergeet ik weleens een letter, punt of komma. Soms een heel woord, enkel als ik dicht is er niets dat mijn schrijven verstoort. En lichamelijk mis ik ook wat ballen. Zowel de spiervormige als de spreekwoordelijke. Ik heb namelijk het probleem dat ik mn bek niet open trek als er iets aan mij gevraagd wordt… Maar zodra er niets gevraagd wordt, vertel ik je alles. Zo heb ik dus altijd een ongevraagde mening en ben ik de onschuldige als het gaat om een gevraagde mening. Dan sla ik dicht, probeer ik de Zeeuwse dubbele ontkenningen uit en weet ik zelf 5minuten later niet meer wat ik gezegd heb. Dat vergeetachtige is ook zeer gewenst, anders liep ik hele dagen te malen over welke domme dingen ik nu weer uitsprak. Daarom ben ik ook gestopt met boodschappenbriefjes te maken, ik vergeet ze toch mee te nemen. In tegenstelling tot de legeflessenbonnen, die neem ik dan wel altijd weer mee….terug naar huis. Dat waren dan wel de meest dagelijkse mankementen. Maar ik heb zo’n half jaar geleden nog een mankement ontdekt bij mijzelf: het vrijheidsmankement. Het was daarvoor nooit een mankement, totdat ik op een koude december dag ergens in een wit overalletje bolussen stond in te pakken.

De lopende band draaide snel. En tegen over mij stond een meisje en als je haar zag werken, dan liep die band helemaal niet snel, ik werkte gewoon sloom. En na 2uur radiostilte begon ik dan maar eens: ‘djen dobre’ (fonetisch-Pools voor goededag)… Ah you speak polish, i don’t… Was het antwoord. Oké dan maar Engels. En in die maand sprak ik beter Pools dan dat ik ooit Engels kon. Heb ik weer dacht ik. Ze was Portugees. En ik wilde maar 1 ding weten. Wat doet zij hier? Waarom komen die Poolse Portugese mensen naar Nederland? De standpunten van Henk & Ingrid kende ik wel, baneninpikkers en criminaliteitverhogers zijn het. Henk & Ingrid zijn tegen-polen, en ik wilde de andere kant weten.

Ze kwam hier om te werken. Want in Portugal is de huur ‘ook’ 400eu in de maand en kost het ook geld om naar de dokter te kunnen. En studeren is net als hier, alleen dan zonder de stufie zoals we die hier kennen. En als je niet studeert dan ga je werken. Klonk wel logisch. Maar daar verdien je er 600eu per maand. En hier 800 tot wel 1200eu. Dat was dan het enige verschil. Ze kon niet studeren want daar was geen geld voor. En wie niet studeert heeft ook geen goed betaalde baan. Dat ken ik wel. Ik ben 5 jaar maar de hogeschool geweest, heb mn middelvinger opgestoken vlak voor mn scriptie en verdiende op dat moment dus even veel als haar. Dus zoveel verschillen zijn er niet. Behalve dus dat het minimum loon nog lager ligt om rond te kunnen komen.

Ze had een kut jaar achter de rug. Er was in Portugal een rijke meneer gekomen uit Nederland die veel geld beloofde. Ze moesten in een Polenbusje stappen, paspoort inleveren en alles zou goed komen. In Rotterdam werden ze aan de lopende band gezet voor 6eu per uur, zonder sofinummer en dan ging er nog 2eu per uur vanaf voor je onderdak, want je werd met 20 andere in een huis gepropt. Ik besefte dus dat het niet altijd een keuze is dat je dooie burenman ingewisseld wordt voor 20 Polen… Maar andersom is het dus ook niet altijd de keus van de Pool om naast jou met 19 andere te willen wonen. Dat bedrijf in Rotterdam met de dikke rijke Nederlandse meneer was een hel. En ze kregen pas na een jaar hun paspoort terug. Ze komen niet geheel uit zich zelf, Ze worden lekker gemaakt door rijke stinkerds… Nederland haalt ze zelf op, douwt ze zelf in huizen en richt ze zelf af. We hebben hier een soort van kweek-Polen. Al snel bleek dat de lopende band waar we aan stonden voor mij een hel was en voor haar een paradijs. Ze was de werkgever, die ik uitermate grappig en onuitstaanbaar tegelijk vond, zeer dankbaar. Respectvol sprak ze over haar baantje.
Oké… Maar waarom zeg je niet tegen je familie en vrienden dat het allemaal list en bedrog is? Dat doet ze ook. Ze geloven haar niet. Het is altijd nog beter dan ‘daar’. En als de rijke meneer weer komt staan ze vooraan in de rij.

Vind je het niet erg om zoveel huisgenoten te hebben? Nee ze was het gewend. Ik dacht: gewend?? Hoezo gewend? Tja thuis woont ze ook met oma, mama, 3 grote broers, haar kleine zusje en een Tante. Oké dan.. enne hoeveel werken er daar dan van? 5. 5? Euhm 5 X 600 is bij mij nog steeds 3000euro per maand. En daar gaat maar 1x400euro huur vanaf dus heb je nog 2600 per maand over om 7 man eten van te geven. Wtf doe je hier?? Ik voelde mezelf een Henk & Ingrid worden. Want waarom zou je hier banen inpikken en de criminaliteit verhogen? Het antwoord was simpel: ga jij toch lekker bij je moeder, oma, broers, zussen enzo wonen!

En zo ontstond mijn nieuwe mankement.

Ja, prop 7 Nederlandse lui in 1 huis. Met 7x het minimum inkomen. Je hebt nog steeds maar 1 wasmachine nodig en een idioot die hem aanzet. En toen kwam ik bij de vraag: wat is armoede? Is armoede dat je niet 1x per jaar op vakantie kan? Of is armoede een relatief begrip dat in stand wordt gehouden door de omgeving? Is armoede wel een begrip? Of is het een status geworden? Bestaat er wel collectieve armoede? Is het een keuze of niet? Enfin, ben blij dat ik open heb durven staan voor mijn nieuwe mankement. En ik heb er nog 7 gesproken en geïnterviewd. Ze kwamen met gelijke verhalen.

En zo betalen we allemaal dagelijks een premie voor onze eigen mankementen, onze vrijheidsmankementen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *