Relatief

Relatief

[relaˈtif] beoordeeld ten opzichte van iets anders

En als dat ‘iets anders’ veranderd, dan is heeft het beoordeelde item opeens ook een andere waarde, of betekenis. Zo veranderen er door de tijd heen veel betekenissen van diverse woorden. En zijn veel woorden opeens relatief. Ik besefte opeens dat het enige woord dat zijn waarde vast houdt ‘relatief’ heet. Relatief is opeens het woord zonder inflatie, het betekend altijd dat wat het ooit betekende. Maar zal dat het ook blijven doen? In tegenstelling tot de woorden die relatief zijn. Ik vraag mij af, wat is de waarde nog van een woord als het op de tijdlijn van ons bestaan steeds veranderd van betekenis?

Ik heb het niet over prijzen die relatief duur of goedkoop zijn, zoals men kan ondervinden in onze supermarktoorlogen. Daarentegen is het woord supermarktoorlog wel relatief. Het is pas supermarktoorlog als het iets anders is dan concurrentie.

Armoede. Wanneer is het armoede? Ik denk dat wanneer je geen pleepapier hebt om je kont mee af te vegen en je mag hopen op een druppel water om te drinken per dag, dat je dan wel spreekt van (extreme) armoede. Dat is wellicht de armoede die ze in Afrika kennen. Armoede is namelijk een relatief begrip. Ik zou zeggen; Nederland kent geen armoede. Maar ik heb het dan fout. Vanwege het beroep op de ‘relatieve woorden’, bestaat er in Nederland dus armoede. Omdat Nederland een welvarend land is met veel geld bij de meeste mensen in de zakken, zijn zij die dat niet hebben; Armoedig. De armoede wordt beoordeeld ten opzichte van je omgeving. Dus… hoe rijker de buurman is, des te armer ben jezelf. Natuurlijk heb je meer rijke buurmannen nodig dan die ene die naast je woont, het moet natuurlijk wel een standaard vertegenwoordigen.

In 2012; als je als alleenstaande minder dan 1040 euro per maand te besteden had.
Euhm.. en waaraan moet je dat besteden dan? Is dit niet een verschikkelijke uitspraak? Evenals de krantenkoppen die vorig jaar riepen: Een gezin dat niet eenmaal per jaar op vakantie kan, heeft armoede. Er was een tijd in Nederland dat je van armoede sprak als je geen groente op tafel kon zetten bij het avond eten. En nu kiest menig Nederlander om geen groente op tafel te zetten, geeft geld uit aan luxe, maar zodra er minder dan 1040 euro per maand op de rekening gestort wordt, heet het armoede. Armoede is voor mij niet enkel meer een relatief begrip, het is van gedaante veranderd. Armoede is niet dat je niet op vakantie kan omdat je een dure spelcomputer hebt. Armoede is niet dat je in een kast van een huis woont en daarom niet op vakantie kan. Armoede is niet als je 1040 euro binnen harkt en je niet op vakantie kan. Armoede is hier een antwoord op een niet gestelde vraag. Als 1040 euro de armoede grens is, dan is de vraag: Ten opzichte van wat? Is de term armoede niet gewoon de oplossing voor alle rijke stinkerds? De vrijbrief. Een aai over je bol. “Het is heel sneu dat we over jou rug onze zakken  volproppen, maar kijk hier heb je een stempel; armoede, nu weet iedereen dat je minder bedeeld bent en wordt je vast geholpen. ” Misschien dat de arme mensen dan niet naar de rijke stinkerds kijken, maar zich enkel blijven focussen op de term Armoede. Het werkt wel, helaas. Het liefst zou ik zeggen: u bent niet arm, u wordt gewoon het meest bedonderd! (en u trapt er nog in ook)

Dit was slechts een voorbeeld. Ik heb onbegrip gekregen voor vele woorden die zogenaamd relatief zijn, waarbij het woord relatief zelf misbruikt wordt om het beestje maar een naam te geven. Ik ben bang dat het niet lang meer duurt voordat relatief zelf relatief is. En het is niet alleen de armoede. Denk aan andere begrippen: Discriminatie, criminaliteit, verslaving, media-nieuws, opvoeding en nog veel meer maatschappelijke vraagstukken.

 

Relatief [relaˈtif] het antwoord op de (nog) niet gestelde vraag

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *