Dag 3: du Morvan deel II actie!

een geit met zn eigen huis, in de middle of nowhere

een geit met zn eigen huis, in de middle of nowhere

Na wederom weer een heeeeerlijk ontbijt en een knap zakje voor onderweg waren we uitgerust genoeg om maar eens een wandeling te maken. Wederom in het mooie natuurgebied: du Morvan. We waren gister op de terug weg van het Las des Settons een leuk opstap plekje tegen gekomen om te gaan wandelen. Je kon zowel met de bus de bergen in en dan terug naar bedenen lopen, alswel andersom.. offf je deed gewoon alles lopend. Je had rondjes van 5 km, 10km en iets er tussen in. Het was het volgen van de universele wandelaars taal: de gekleurde strepen op de bomen.
Tevens was dit een zeer informatief rondje, dit was namelijk een berg waar de Galiers op leefden. Zeg maar waar Astrix en Obelix vroeger ten strijde trokken tegen de Romijnen op de Mont Beuvray
Beneden aan de berg was een museum: Bibracte Acheologisch Museum, vooral berust op de vondsten op de berg: Mont Beuvray.

Wikipedia zegt:
Mont Beuvray is met 821 meter hoogte één van de hoogste bergen van de Morvan, in Bourgondië, Frankrijk. De berg bevindt zich in de gemeenten Saint-Léger-sous-Beuvray (Saône-et-Loire), Glux-en-Glenne en Larochemillay (Nièvre), bij Autun.Op de top van deze berg bevond zich Bibracte, een Gallische vestingstad (oppidum). Op de flanken van de berg is sinds 1996 een museum voor de Keltische beschaving gevestigd.

De wandelschoenen aan en lopen. We kwamen al redelijk snel aan bij een tentoonstelling van oude architectuur.. naja eigenlijk een tentoonstelling van archeologie, waarin ze lieten zien hoe er vroeger de huisjes er uit zagen. En ze groeven veel op. Over heel de berg was veel te zien van hoe de Galliërs hebben geleefd.
archeoloog-4 archeoloog-3 archeoloog-2 archeoloog-1
En zo trokken wij van het ene ‘gevonden’ stukje naar het andere ‘gevonden’ stukje. Eigenlijk hoefde je helemaal geen route te volgen, je zag steeds op afstand waar er weer een archeoloog bezig was. We liepen rechts de berg op, op de top zou een plekje zijn waar je een bakje koffie zou kunnen doen en dan zouden we links weer (aan de zelfde zijde) er af lopen, zo naar waar de auto zou staan. Het ging fout. We liepen de berg bijna helemaal op. Maar vlak voordat we bij de top waren en we dus een ommekeer moesten maken… liepen we de berg over. En toen begon ons werkelijke avontuur. Op het moment dat wel berg afwaarts bleven lopen, snapte we zelf ook wel dat we het spoor bijster waren. Maar terug lopen was te zonde van de tijd. We liepen wel een rondje. Een steeds groter rondje. Geen mens, geen auto en geen huis te bekennen. Zo liepen we de berg af, en opeens liep je dan in iemand achtertuin, het kruiste toevallig ons pad. Uiteindelijk hebben we besloten om dan maar een wandel-kleurtje uit te kiezen.. want dachten we “ze zullen allemaal wel weer bij de parkeerplek uit komen” Toch? Uiteindelijk kwamen we op een open plekje uit waar ook een weg aan zat. We zijn daar gaan zitten en besloten onze ananas te schillen en op te eten. Gelukkig kwamen er 15 minuten later 2 wandelaars aan met een hond. En ze hadden zo’n jippie jee wat moet je ermee wandelkaart bij zich. In het Engels wat uitgelegd over ons probleem en dat we zelf nu ook wel weer terug wilde naar de auto in “bibracte”… Het feit dat de wandelaars het ons echt niet zo konden vertellen, gaf eigenlijk al aan hoe ver we waren. Uiteindelijk werd het ons duidelijk. Een paar keer links rechts, dan een hele lange weg volgen en aan het eind van de weg naar links! Merci en au revoir, de mensen liepen hun eigen weg en wij pakte onze spullen ook maar weer. Euhmmm.. Monsieur votre chien!! De meneer die al 2 kilometer verder was zei iets onverstaanbaars terug… de hond die bij hun was, was niet van hun. En hoorde blijkbaar nu bij ons. Mike noemde hem Rattaplan. En de komende 2uur liep Rattaplan ook gewoon met ons mee. Ik zal de rest gewoon besparen.. het was een hele rare lange wandeling. Die van 11uur ’s ochtends tot 19uur ’s avonds duurde… En waarbij de laatste 3 km echt het zwaarst waren. Terug bij Opa en Oma hadden we uitgerekend hoeveel we ongeveer gelopen hadden.. 20, 25 kilometer? We kregen weer een heerlijke maaltijd. Met flink wat wijn en we verder nog een beetje toe gelachen door de visite die het verhaal van de verdwaling ook hadden begrepen.

Ratteplan.. tja echt 3 km voor onze auto, liep dat beest opeens de afgrond in, terug het dal in. Heel apart.

Navigatie: bibracte,  Saint-Léger-sous-Beuvray
Loop navigatie: via een welkoms bord kun je een kleurtje kiezen.

8 uur verdwaal-vermaak

8 uur verdwaal-vermaak

van marly sous issy naar bibracte

van marly sous issy naar bibracte

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *