augustus 7

Dag 29

van 10 juli 05:32~21:58 DAG 1 tot 7 augustus 06:11~21:19 DAG 29: eindigT

“Discipline, baas zijn over je eigen lichaam, respecteren, broederschap, begeerte en lust onder controle houden. Ik ben een roker, een vloeker, een eter, drinker… ik geloof niet in god. Maar als een anorexia-patiënt een koelkast in huis mag hebben, mag ik mee doen aan de ramadan. Nog een paar dagen bedenktijd. Ga ik 9 juli meedoen aan deze feestmaand, zodat ik een ervaring rijker ben?” Zo begon het.

Ik ben verslagen door mezelf. Ik heb gewonnen van mezelf en een geschiedenis aan verloren momenten herkauwt. Discipline en baas zijn over je eigen lichaam. Het klinkt zo natuurlijk, een pakketje dat in je genen verstopt zou moeten zitten. 29 dagen strijd om het te vinden, het toe te laten en het te gebruiken. Zoveel strijd dat het wel onnatuurlijk leek.

Morgen sta ik op, een half uurtje later dan afgelopen dagen. Mijn lichaam heeft grondstoffen nodig. Water en.. brood. Naja brood?? Daar zit wat in! En niet te zuinig ook. Ik denk dat mijn lichaam wel wat beters heeft verdient. Een lekker stuk fruit en wat noten voor de langere termijn energie. Ik weet nu hoe mijn lichaam op suiker reageert (buiten om dat het gaat opzwellen, lees: dik worden). Ik kan er dus nee tegen zeggen. Of ja met de consequenties vooraf te accepteren. Geen hele Van Gils pakken meer naar binnen wurmen en dan gaan brullen als de weegschaal nadat ik ervan af stap nog even blijft hangen op mijn gewicht omdat de veer wel erg overbelast is geraakt. Ik heb gevoeld wat mijn lichaam nodig heeft aan voeding.

Roken.. roken was, is en blijft mijn beloning. Bewuste keuze! Roken was vaak een oplossing. Net als Vanish de wonder-oplossing voor alles. Even stoom afblazen, hup een peuk erbij. Ik had verwacht een chagarijn te zijn als ik niet kon roken in mijn ‘rookpauze’.. (sterker nog, waar heeft een mens pauze voor nodig als hij/zij niet rookt?? ) Want je ziet de mensen, die nog nooit gerookt hebben, ook altijd heel chagarijnig in de kantine zitten. En een kort londje dat die niet-rokers hebben, poeh poeh.. jaa dat korte londje krijg ik echt als ik niet rook… NOT! De roker zelf is het probleem. Als je altijd je sigaret als ‘oplossing’ ziet en je besluit te stoppen met roken, hoef je voor jouw ‘korte londje’ niet de nicotine vraag van je lichaam de schuld te geven. Je bent zelf gewoonweg niet capabel genoeg om met problemen/situaties om te gaan, je hebt het niet getraint, maar gekozen voor de ontspannings therapie van Phillip Morris, de makkelijke weg voor rokers. Je bent niet anders gewend en ziet de keuze even niet om gewoon vrolijk te blijven als je stopt. Het is eigenlijk heel simpel gezegd een keuze die even wat training nodig heeft.

Afavallen. 2 kg minder. Ik kan nu als ik daar voor kies mijn lichaam beter gaan voeden. Ik zou, zonder bewust te willen afvallen, mijn lichaam naar het juiste gewicht kunnen brengen d.m.v. keuzes te maken.

Ik ben trots op mezelf. Ik kan mezelf aan. Ik begrijp mezelf een stuk meer en ik heb er de woorden voor. Woorden die tot een andere taal behoren. En ik heb ook mensen ontmoet die dezelfde taal spreken. Die mensen waren er al langer ik moest mezelf nog even op de juiste frequentie krijgen. Een taal die juist zit in de onuitgesproken woorden.
De muur van binnen is gevallen. Het was mijn zelfverzekerheids-muurtje.. kwam ik er vorige week toch achter dat het juist mijn onzelfverzekerheids-muurtje was. Hoppa weg met die troep. Laat je zelf zien. Spring op je bed, geef een gil, knuffel eens als je dat diep van binnen wil. En belangrijker: geef de ander de kans om jouw kracht te zien. Geef het door als een glimlach. Dat werkt!! Bewijs?? Zie mijn facebook;

Ik heb mezelf open gesteld. Met als doelgroep: ik zelf. Maarrr daar waren jullie opeens. En al die reactie op mijn acties is het bewijs dat je je kracht mag laten zien en dat de ander daar wat mee kan. En buitenom alle likes en reacties in het openbaar heb ik vele berichten via verschillende wege gekregen van ‘stille lezers’. Van bekende en minder bekende. Zelfs van 2 onbekende. Die allemaal een stukje terug lieten zien van zich zelf, een stukje binnenkant. Voor diegene die dezelfde taal spreken: Een grotere waardering voor je bestaan heb ik tot dusver nog niet gevoeld!
Bedankt! jullie allemaal. Ook de stille luitjes! Het voelt als afscheid! Ben er ook best emotioneel onder.

Vragen & antwoord:
Zondag zal er baklava zijn. Via een persoonlijk bericht mag je je zelf uitnodigen. Onbekend/ bekend, het maakt niet uit. Gezien alle ramadan post openbaar waren, kun je mijn adres enkel via een PB verkrijgen!

Dit zal voor mij de enige keer zijn van ramadan. Ik weet nu dat er mindelen zijn om weer even tot rust te komen en jezelf weer even te begrijpen. Hoe je achter keuzes komt bijvoorbeeld. Daar is niet nog een 29 dagen achtereen MIDDEN IN DE ZOMER aan ramadan voor nodig. Als ik het nog eens zou doen is het een test van uithoudingsvermogen en geen ontdek je plekje meer.

Maanstanden. Die zijn heel erg van invloed op mij. Ik heb er enkel te weinig verstand van om de vinger er op te leggen. Enkel in sommige modi van mezelf controleer ik vaak achteraf de tijd van het jaar en de maan.. en dan moppel ik altijd; zie je nou wel.

Stiekem gegeten? Neeeeeee.. (oke op dat per ongeluk aflikken van mijn slagroomspatel na) Owja.. euhm ik moet bekennen. Ik heb 2 maal stiekem gerookt. 1x onbewust (dat mag van Allah.. alles mag onbewust). Ik kwam thuis van boodschappen, Senseo aan gedrukt en ‘owja’ weer uitegdrukt. Stoeltje op het balkon, sigaret in mn mond, aangestoken en pas bij trekje nummer 2.. oh oh ik doe ramadan. Die andere keer.. tja die dag zal ik dus moeten inhalen.

Seks? Was een eerdere vraag al. Omdat mijn vriend terug van varen kwam. Klaarlichtedag geen seks, klaarlichtedag geen seks, klaarlichtedag geen seks, klaarlichtedag ohoh… jongens het is alsof je niet moet vergeten dat je je legeflesbon moet inleveren bij de kassa.. en dan in de wasmachine 3 dagen later je emballage bon terug vind. Geheel onbewust.

augustus 6

Dag 28

06:10~21:21 DAG 28: morgen is de laatste dag.

Wat een kado zeg… dag 30 is niet vasten, dag 30 is gewoon al los gaan. Woeiiii.
En met dat wetend zei mijn lichaam vandaag: bekijk het maar.

Ik ben om heel eerlijk te zijn een wrak. Energieloos, geen honger, emoties die te uiteenlopend zijn. Ik ben met dat ik hoorde dat het niet vrijdag maar donderdag al suikerfeest is, in elkaar gezakt. Een dotje huid dat zich voortsleept. Het voelt alsof de positieve gedachte mij al die tijd recht liet lopen. En nu, nu het einde te dichtbij is… BAM 30 dagen is de max. Vandaag geen leuk verhaaltje dus… het was sowieso al een beetje op

augustus 5

Dag 27

06:08~21:23 DAG 27: de rode vlag.

Het zou ook te gek voor woorden zijn als ik precies een vrouwlijke ramadancycles had die synchroon liep aan mijn vrouwelijke jippie-we-zijn-niet-zwanger-dagen. Menstruatie en ramadan mag niet tegelijk. Zal iets met onrein zijn, alleen in het rein mag je ramadannen. Daarnaast geloof ik ook dat het met gezondheid heeft te maken.
Ik begon de dag als ramadanner die het onreine even aan de kant had gezet. Ik vervolg mijn dag als verstandig mens.

Zonder al te veel in detail te treden je verliest als je ongesteld bent dus veel vocht. En ik heb sinds een uur ook veel meer last van kramp. Gewoon pijn eigenlijk. Niet alleen kramp in mn buik/ onderrug. Ook mn handen en kleine teen schieten uit het niets in modus kramp. Met als gevolg ik ga drinken… de hele dag door. Wanneer ik wil.

Ik ga dit sober doen. Niet op een terrasje, niet in het zicht. De chocoladereep laat ik ook links liggen. En zo ga ik mijn eigen ramadan versie nog 3 dagen voortzetten.

Normaliter stopt de moslima met vasten en haalt zij haar dagen later in. Tja… ik niet.

augustus 4

Dag 26

06:07~21:25 DAG 26: boekje drukken??

‘Het grootste rollen spel dat we spelen is Jezus en z’n discipelen’

Het zou toch mooi zijn je geld te verdienen met je eigen talent, zangers, schrijvers, klussers die kunnen het al. En als jezelf beter bekijkt denk je kon ik dat maar ook. Kon ik gewoon mijn geld verdienen met de mensen te laten zien wat mijn talent is, en dan kom je uit bij talentsoorten die wel in het guinness book of records kunnen maar niet bij de KvK ingeschreven kunnen worden.

Het zou toch mooi zijn. Dat je bijvoorbeeld jouw visie van klarinet spelen mag overbrengen op anderen. En dat je dan begint met een enkeling, gevolgd door nog 10 andere waardoor je voldoening krijgt in je zelfverzekerdheid. En na die 11 leerlingen durf je het eindelijk aan de hele wereld aan te spreken ‘kom bij mij op klarinetles en word groots’. Het wordt zo’n succes dat er een boek over jouw visie klarinet spelen uitkomt. Een ware bestseller met o.a. de subjectieve interpretaties van je leerlingen in verwerkt; ‘deze klarinet-meester, laat een dove man weer horen’ of ‘zijn muziek is als lopen over water, te mooi om waar te zijn’.
De hele wereld wilt jouw boek lezen en dat maakt jou buitenom geliefd ook gehaat. Je concurrenten kunnen je bloed wel drinken en nagelen je figuurlijk aan het kruis. De grote klarinet-god gaat ten onder.

Voor klarinet kan je alles invullen. Wat zou het mooi zijn om je eigen talent/ visie door te kunnen geven. Met onze overtuigingen en ons eigen geloof doen we tussen pintje 10 en 11 niets anders meer in de kroeg dan onze visie over te brengen, onze goed gefundeerde mening als waarheid te verkopen. (Ook buitenom de tap)

Dit eeuwe oude concept werkt nog steeds zolang je je boek maar ‘zomerslank met Sonja’ noemt ipv ‘bijbel’ kunnen we allemaal het rollenspel blijven spelen.

Tja en ik begon gewoon eens te denken heeft het nut om mijn ramadan-story te bundelen en te laten drukken…en toen kwam dit hele verhaal. Pffff laat mij maar discipel zijn.

augustus 3

Dag 25

06:05~21:26 DAG 25: wie overleeft die leeft.

Als je mij normaliter de Ah instuurt met een hongergevoel… ben ik rijp om onder curatele te staan. Ik koop als een instabiele-bonus-kaart-houder alles!

Als ik op mijn werk (bakkerij) ben en er is om wat voor reden ook iets wat we legaal mogen eten, dan eet ik dat. Maakt niet uit wat. Mn smaak papillen zijn resistent tegen alle vieze suikers. Als een soort van vacuüm-buis slurpt mn maag het door mn slokdarm naar binnen, special delivery. Er wordt niet gekauwd of geproefd; hap, slik en weg.

Als ik mijn keukenkasten opentrek, zie ik daar voor een half jaar voedsel. Niet dat alles het qua t.h.t een half jaar trekt, daarom geef ik vaak gul aan de medemens die het niet zo breed heeft. Ik gooi eten niet weg.

Nu hebben we ramadan. En veel honger. Eigenlijk vraag ik me af; wat is honger en hoeveel soorten honger hebben we??

Als ik nu in de Ah loop, is werkelijk niets avond-maal-waardig. Evenals de troep in mn keukenkastjes. Het is mijn lichaam niet waard. Hoeveel honger ik ook heb, in de supermarkt doe ik tijdens ramadan niet mee aan die commerciële flauwekul.

Op mijn werk denk ik dan toch opeens aan droogstaand Afrika. Met iets lekkers voor mn neus denk ik; zij hebben niet eens werk, laat staan dat ze in een bakkerij werken. Dus wederom geen trek in ‘gebakken lucht’ of een lekkere ‘larie-koek’, want dat is eigenlijk wat we verkopen.

Nee, dit hongergevoel is anders, dan wanneer je alles al hebt. Dit is geen vraag naar eten/ suikers, dat is allemaal psychische apekool. Dit is het gevoel van overleven (lees: fractie ervan) en merk ik nu dus dat ik al die luxe niet nodig heb. Overleven doe je met verstand en je lichaam, niet met suikers, niet met geld, niet met overtollige liefde…enz. want dan heet het gewoon leven.

Iemand die wat dan ook overleeft, weet heel goed hoe en dat hij leeft!
Of het nou komt door hongersnood, oorlog, ziekte, ongeluk of welk ‘mankement’ dan ook…

augustus 2

Dag 24

06:02~21:28 DAG 24: labelen en spiegelen…net een horecakoelkast

Ramadan heeft mij inhoudelijk niet veranderd. Ik ben nog steeds ik. Ik heb enkel door de rust de woorden gevonden om mij te kunnen uitdrukken op blijkbaar een hele amusante manier. Toch schuil ik onder de ramadan. Ramadan is een manier om mezelf te laten zien. Niet om mij te bewijzen, meer om mijn identiteit een ingekleurd karakter te geven.

Het is raar te beseffen dat alles wat ik denk en hardop zeg gerespecteerd wordt. Op zn minst word ik in mijn waarde gelaten. En ik ken ook andere tijden. Tijden van een label op je kop en pillen in je mik, kop dicht en aanpassen aan de kudde. Verledentijden zijn dat. Als ik toen zou zeggen ik doe een keertje mee aan de ramadan… zou de grijze einstein-achtige dokter tegenover me de dosis nog eens verhogen. Ze noemde het bordeline. En tot een jaar terug dacht ik; ‘ik hoef niet op te zoeken wat het betekent, kijk in de spiegel en je weet het’.

Dat labelen gaat zo makkelijk, heb je geen dymo bij nodig. Maar net zoals die dymo-labels, hoe langer je het er opgeplakt laat zitten, des te moeilijker krijg je het plakstripje verwijderd. Vaak blijven er dan ook van die snotachtige substanties achter. En als je dan gaat wrijven… heel je ondergrond zwart met nog veel kleinere plak-kruimels. Waarom had je het dan gelabeld als je het toch gaat wijzigen? Denk dat Darwin het wel zal weten, de man deed (gelukkig) niet anders.

Het is de natuur. We willen overzicht. Ik vind het niet erg om een gelabelde ordner map te zijn, maar als men mij verkeerde informatie gaat inbinden…zijn zij de blinde koe die niet goed op het label gekeken hebben. En dat zelfde geld voor iedereen die een mapje is… en die ‘iedereen’ begin ik nu steeds meer te zien. #durftewaarnemen

Gelukkig ken ik mezelf (steeds beter)

augustus 1

Dag 23

06:02~21:30 DAG 23: Roddelen, lelijke woorden & ongure plaatsen.

Dat zijn ook dingen die niet mogen tijdens de ramadan. Roddelen was ik al niet van…aan horen vind ik wel leuk, maar aan dat door klepperen brand ik altijd zo erg mijn vingers. Dus geen moeite mee.

Lelijke woorden, ik vloek eigenlijk nooit. Ja of het Nederlands elftal moet verliezen. Schelden tegen iemand durf ik niet eens. En dan de lelijke woorden die we altijd s-p-e-l-l-e-n als er kleine kinderen bij zijn.. er floept best nog wat uit. Maar dankzij ramadan een stuk minder. Een grote bewustwording is het wel.

Tja wat zijn ongure plaatsen? Op z’n jambers; Overdag is zij het brave meisje dat werkzaam is als n echte bakkerin en kuist zij iedere dag haar huis, maar snachts is zij een.. (vul maar in).
Volgens mij bevatten de meeste ongure plaatsen sowieso of sex, of je kan er roken, of drinken of eten… dus t houd al snel op.
Maar het potje pokeren sla ik wel voor 22uur af. Voor het geval dat!

Merk wel, als ik de hele dag k-u-t niet mag zeggen er in de avond wel een soort van tiny en lau uit me komt. Spaar de dingen wel een beetje op. Aan de andere kant heb ik momenteel veel meer geduld. Moet aan mn water denken he

juli 31

Dag 22

06:00~21:31 DAG 22: Ik heb een tante uit Marokko

…en die komt, hiephoi! Tja zou dat liedje bedacht zijn voor de kinderen die geboren zijn uit de Turkse en Marokkaanse gast-arbeiders die ons land kende halverwege de jaren zestig? Zo tijdens de ramadan, uitkijkend op het Suikerfeest, want dan komt tante uit Marokko en ze rijdt op twee kamelen. In ieder geval geen liedjes over beren en boterhammen smeren of een Jan die thuis kwam om een boterham te vragen.
En ik moet zeggen; ik mis die fictieve tante wel. Zo eentje die de hele dag voor je kookt, het huis naar eten ruikt ipv de verf aan de kozijnen.

Nee… zit er niet in. Maar wat er wel in zit, is dat als ik thuis kom en m’n computer aanzet en dan naar facebook ga…wow man. Tellen jullie zelf de likes ook wel eens. Fieuwwww. Als ik een foto plaats met mezelf etend in een restaurant krijg je 4 likes en een flauwe grap. Ga je 30 dagen vasten (naja alleen met dag tijden) is je wereldbolletje, linksboven op je facebook pagina, opeens overbevolkt. Het is voor mij elke dag een feestje van binnen. BEDANKT!! Nog een grote week, zijn WE er vanaf.

juli 30

Dag 21

05:59~21:33 DAG 21: geloofsovertuiging

Doe je ramadan uit geloofsovertuiging? ‘Nee’ was steeds mijn antwoord. Vandaag ontdekt dat ‘ja’ een beter antwoord is. Geloofsovertuiging is niet per definitie synoniem aan religie. Geloof is iets als hopen, wat we willen of in negatieve gevallen waar we bang voor zijn. Geloof is een fictie. Overtuigingen zijn dingen die ik al kan, die ik over kan brengen. Die ik nu aan jullie over breng.
Geloofsovertuiging is dus eigenlijk niets meer dan van fictie werkelijkheid maken ofwel; je zelf een plaats geven in de realiteit. Je eigen ik waar maken, begrijpen, overbrengen en beseffen met welke kracht je dat doet.
En voor die kracht is maar één ding nodig, er is maar één voeding voor kracht: geloof.

Vroeger als je wilde spijbelen en je ouders wilde overtuigen dat je echt ziek was, voor het pietje-is-ziek-telefoontje-naar-school, kon je ook daadwerkelijk die dag echt ziek worden. Heel raar. Als je maar gelooft, komt de overtuiging van zelf.

Ik was mijn eigen geloofsovertuiging wel een beetje kwijt 21 dagen terug. Ik was de baas over mezelf zijn ook een beetje kwijt. Ik was voor een stevige surinaamse tante extreem onzeker. Ik geloofde niet en begon vragen te stellen alsof ik op zoek was naar een doel. Ik was in gedachte de enige die een rot dag had. En newton’s zwaartekracht had mij meer te pakken dan menig ander levend wezen op aarde. En een manier van bezinning trok mij wel aan. Ik kan het, dus ik doe het. En zo kwamen we op dag 21 van de ramadan. Ik spiegel mn zelfverzekerde ego niet meer af aan de buiten wereld, ik voed het nu uit eigen kracht, want zeggen: ‘ik heb schijt aan wat men zegt of denkt’ is geen zelfverzekerde, komt maatschappelijk gezien wel heel stoer over. Alleen zo jammer dat je die ‘ander’ weer nodig hebt om zelf sterker te zijn. (Want als er niemand was, aan wie had je dan schijt?? Dan zou je dus niet zelfverzekerd kunnen zijn als dat de maatstaf was)
Ik heb zelf die kracht…uit inderdaad geloofsovertuiging… geloofsovertuiging in mezelf! En natuurlijk doe ik ramadan ook om weer een debiele Alisha actie op mn CV te hebben staan

‘Zit niet te dromen jongen, eet je pizza op’.

juli 29

Dag 20

05:57~21:35 DAG 20: feiten.

-10 dagen lang was het opeens kwarktaartenfestival… Brenda: ik kon de test niet maken, 2kg afgevallen.
-afvallen tijdens ramadan is gelijk aan afvallen buitenom ramadan. Als je niet beweegt en niet op je voedsel let, val je niet af.
– sinds gister voelt het als gewoon, ramadan kan eeuwig duren als ik niet in deze maatschappij leefde. Mn lichaam luistert nu naar mij en niet andersom.
– we zitten op 1/3
– ik kan eten wat ik wil, aankomen zit er niet bij.
– energie is ook weer op peil.
– middagdutjes sinds zaterdag niet meer nodig.
– bezinning is ook afgezwakt.

En eigenlijk was ik vandaag gewoon vergeten een verhaaltje te tikken, omdat het zo gewoon is geworden. Misschien dat ramadan gewoon 20 dagen moet duren