Hier was het om te doen. We hadden net de Landrover en waar kun je die beter testen dan in een landschap dat niet Nederland heet. Opa en Oma was voor ons vakantie 1 en nu gingen we opweg naar vakantie nummer 2. We hadden het een en al uit gezocht op google maps. Uiteraard kun je niet zomaar Frankrijk naar Italie in toetsen. Dan ga je sowieso al door de tunnel. Dan doe je dus tolwegen vermijden, dan krijg je al een leuk stukje rijden. En als je dan nog eens goed inzoomt op de kaart, en je zelf even wat wegen gaat omleggen, dan krijg je pas echt een natuurreis.
Zoiets als dit dus… helaas moest ik de delen aan elkaar photoshoppen.. echt niet mijn kunst.

tour

Van marly-sous-issy naar tja naar wat? Italie? Gelukkig had Mike de Google Maps route zo in zijn Garmin gepropt. Het was een haarspelden weg tot de max. En ik heb wat afgronden mogen zien. De spanning werd nog erger toen we in de nacht van Italie naar Zwitserland reden. Over de Saint Bernard. Met mist, veel mist. De foto’s zullen genoeg zeggen over hoe we het hebben gehad.

Tot slot; iets wat echt een aanrader is voor iedereen die in zijn auto blijft slapen en toch de volgende dag iets frisser wil zijn: reu de miroir, publier in Frankrijk. Heerlijke badplaats aan het meer van Geneve. We hebben daar lekker ons zelf op gefrist, gratis badplaats in de natuur! En een mooie stenen die daar liggen 🙂

rue-du-miroirIMAG0204 IMAG0205 IMAG0212 IMAG0216 IMAG0223 IMAG0228 IMAG0236 IMAG0240 IMAG0248 IMAG0254 IMAG0255 IMAG0258 IMAG0267 IMAG0274 IMAG0285 IMAG0289 IMAG0292 IMAG0297 IMAG030620130820-1108[063] - Mike Lis at France 20130820-1111[068] - Mike Lis at France 20130820-1111[069] - Mike Lis at France 20130820-1107[057] - Mike Lis at France

Je zal het niet geloven maar er was weer ontbijt, vers van de bakker. Vandaag zouden we met de auto gewoon wat rond rijden. Hier en daar uit stappen om wat leuke plekjes nader te bekijken of om de dorst te lessen. Nabij gelegen dorpjes en ook de wat verdere stadjes. Helaas het was zondag, veel was gesloten. Al dan niet een leuke dag gehad. We lieten expres de navigatie in het dashboard kastje liggen en namen het grote Franse stratenboek mee van opa.

rondje-dag4A. Marly Sous Issy, ons vertrek punt bij Opa en Oma
B. Grury
Het dichts bijzijnde dorpje met winkels, zoals de bakker waar oma elke ochtend het brood haalde, 15 min met de auto
C. Bourbon-Lancy
Hier eindelijk een stadje, waar je bijvoorbeeld uit eten kan gaan. Leuk pittoresk plaatsje. Met een soort van weg-is-weg uit Harry Potter. Hier hebben we lekker een Coca Cola gedronken.. uit een jawel glazen flesje van maar liefst 0,5l. Vanaf opa zo’n 45 minuten rijden.
D. Moulins
Dit zou dan de eerste stad zijn die je tegen komt. Helaas het was zondag en de stad was dicht. Je hebt er grotere winkels en grotere namen komen je tegemoet.
E. Vichy
Het werd tijd om terug te rijden. Maar omdat we niet over de zelfde weg terug wilde, besloten we over Vichy te rijden. De grote snelwegen waren daar ook weer te vinden. Het was Frankrijk zoals we het kende. Mike viel op dat we maar 65 km van Clermont Ferrand verwijderd waren. Het begon even te kriebelen, maar we hebben het maar afgeslagen. We hadden nog een tempel te bezoeken. We hadden immers door dat 65km in Nederlandse begrippen heel ver klinken en dat we nu ook wel wat verFranst waren.
20130818-1427[020] - Mike Lis at France 20130818-1158[009] - Mike Lis at France 20130818-1206[014] - Mike Lis at France
F. Le Creusot
Via allerlei landweggetjes, die ik uit het stratenboek haalde, kwamen we bij Le Creusot. Dit was gepland in de onze ronde van Frankrijk. Hier stond namelijk een boeddhistische tempel.
Internet zeg:
Dit is de tempel van de 1000 Boeddha’s bij le Creusot in de Morvan. De tempel, gebouwd onder toezicht van Lama Sherab en een franse architect, is in 1987 ingewijd. Deze tempel die Dashnag Kagyu Ling genoemd wordt, de tcheuten en de traditionele retraite centra waren de eersten van dit soort die in het Westen gebouwd werden.
Het is een architectonisch meesterwerk uniek in Europa met de tempel, de fontein van de weelde, de kleine tempel van het licht, 35 kleine tcheutens. De tempel staat in een park met tussen bomen opgehangen gebedsvlaggen.
20130818-1621[027] - Mike Lis at France 20130818-1627[033] - Mike Lis at France 20130818-1614[026] - Mike Lis at France 20130818-1614[024] - Mike Lis at France

G. Autun
We konden vanaf de Tempel wel direct weer naar opa en oma, maar we hadden iets nodig wat redelijk op aan het gaan was: DIESEL. En we hadden in de vorige 250 km wel geleerd dat niet elk dorpje een pomp heeft. Eigenlijk geen enkel dorp. Je had er een kleine stad voor nodig op zn minst. We zijn met goede hoop naar Autun gereden, daar kregen we wat we nodig hadden. Uiteraard tankte we hier de auto vol, want de volgende dag zouden we een stop hebben in Zwitserland. Het land waar je pertinent niet wil tanken

H. Luzy
Tja we zijn er niet gestopt, maar je zal er door moeten rijden om terug te komen waar je bent begonnen.

We waren in tegenstelling dat gisteren niet verdwaald en ook op tijd voor het diner. Het laatste diner, want morgen gaan we weer op reis. De meest bizarre reis. Op naar de Mount Blanc!

een geit met zn eigen huis, in de middle of nowhere

een geit met zn eigen huis, in de middle of nowhere

Na wederom weer een heeeeerlijk ontbijt en een knap zakje voor onderweg waren we uitgerust genoeg om maar eens een wandeling te maken. Wederom in het mooie natuurgebied: du Morvan. We waren gister op de terug weg van het Las des Settons een leuk opstap plekje tegen gekomen om te gaan wandelen. Je kon zowel met de bus de bergen in en dan terug naar bedenen lopen, alswel andersom.. offf je deed gewoon alles lopend. Je had rondjes van 5 km, 10km en iets er tussen in. Het was het volgen van de universele wandelaars taal: de gekleurde strepen op de bomen.
Tevens was dit een zeer informatief rondje, dit was namelijk een berg waar de Galiers op leefden. Zeg maar waar Astrix en Obelix vroeger ten strijde trokken tegen de Romijnen op de Mont Beuvray
Beneden aan de berg was een museum: Bibracte Acheologisch Museum, vooral berust op de vondsten op de berg: Mont Beuvray.

Wikipedia zegt:
Mont Beuvray is met 821 meter hoogte één van de hoogste bergen van de Morvan, in Bourgondië, Frankrijk. De berg bevindt zich in de gemeenten Saint-Léger-sous-Beuvray (Saône-et-Loire), Glux-en-Glenne en Larochemillay (Nièvre), bij Autun.Op de top van deze berg bevond zich Bibracte, een Gallische vestingstad (oppidum). Op de flanken van de berg is sinds 1996 een museum voor de Keltische beschaving gevestigd.

De wandelschoenen aan en lopen. We kwamen al redelijk snel aan bij een tentoonstelling van oude architectuur.. naja eigenlijk een tentoonstelling van archeologie, waarin ze lieten zien hoe er vroeger de huisjes er uit zagen. En ze groeven veel op. Over heel de berg was veel te zien van hoe de Galliërs hebben geleefd.
archeoloog-4 archeoloog-3 archeoloog-2 archeoloog-1
En zo trokken wij van het ene ‘gevonden’ stukje naar het andere ‘gevonden’ stukje. Eigenlijk hoefde je helemaal geen route te volgen, je zag steeds op afstand waar er weer een archeoloog bezig was. We liepen rechts de berg op, op de top zou een plekje zijn waar je een bakje koffie zou kunnen doen en dan zouden we links weer (aan de zelfde zijde) er af lopen, zo naar waar de auto zou staan. Het ging fout. We liepen de berg bijna helemaal op. Maar vlak voordat we bij de top waren en we dus een ommekeer moesten maken… liepen we de berg over. En toen begon ons werkelijke avontuur. Op het moment dat wel berg afwaarts bleven lopen, snapte we zelf ook wel dat we het spoor bijster waren. Maar terug lopen was te zonde van de tijd. We liepen wel een rondje. Een steeds groter rondje. Geen mens, geen auto en geen huis te bekennen. Zo liepen we de berg af, en opeens liep je dan in iemand achtertuin, het kruiste toevallig ons pad. Uiteindelijk hebben we besloten om dan maar een wandel-kleurtje uit te kiezen.. want dachten we “ze zullen allemaal wel weer bij de parkeerplek uit komen” Toch? Uiteindelijk kwamen we op een open plekje uit waar ook een weg aan zat. We zijn daar gaan zitten en besloten onze ananas te schillen en op te eten. Gelukkig kwamen er 15 minuten later 2 wandelaars aan met een hond. En ze hadden zo’n jippie jee wat moet je ermee wandelkaart bij zich. In het Engels wat uitgelegd over ons probleem en dat we zelf nu ook wel weer terug wilde naar de auto in “bibracte”… Het feit dat de wandelaars het ons echt niet zo konden vertellen, gaf eigenlijk al aan hoe ver we waren. Uiteindelijk werd het ons duidelijk. Een paar keer links rechts, dan een hele lange weg volgen en aan het eind van de weg naar links! Merci en au revoir, de mensen liepen hun eigen weg en wij pakte onze spullen ook maar weer. Euhmmm.. Monsieur votre chien!! De meneer die al 2 kilometer verder was zei iets onverstaanbaars terug… de hond die bij hun was, was niet van hun. En hoorde blijkbaar nu bij ons. Mike noemde hem Rattaplan. En de komende 2uur liep Rattaplan ook gewoon met ons mee. Ik zal de rest gewoon besparen.. het was een hele rare lange wandeling. Die van 11uur ’s ochtends tot 19uur ’s avonds duurde… En waarbij de laatste 3 km echt het zwaarst waren. Terug bij Opa en Oma hadden we uitgerekend hoeveel we ongeveer gelopen hadden.. 20, 25 kilometer? We kregen weer een heerlijke maaltijd. Met flink wat wijn en we verder nog een beetje toe gelachen door de visite die het verhaal van de verdwaling ook hadden begrepen.

Ratteplan.. tja echt 3 km voor onze auto, liep dat beest opeens de afgrond in, terug het dal in. Heel apart.

Navigatie: bibracte,  Saint-Léger-sous-Beuvray
Loop navigatie: via een welkoms bord kun je een kleurtje kiezen.

8 uur verdwaal-vermaak

8 uur verdwaal-vermaak

van marly sous issy naar bibracte

van marly sous issy naar bibracte

Na een heerlijk ontbijt kregen we van Opa en Oma een stapel met kaarten en foldertjes, wat er wel allemaal niet in de omgeving te doen was. We waren nog erg moe van de vorige dag en dus kozen we iets uit dat minder actief was: luieren aan een meer in de Morvan. We wisten zelf ook nog niet welke we uitkozen. Er was een grote, een 1,5 uur rijden en er was een kleinere, 45 minuten rijden. We kozen voor de kleinere.
Dat plaatsje ingevoerd op de navigatie en rijden maar. Nou is 45 minuten rijden rondom Marly-sous-issy meer gewoonte dan uitzondering. Hier in Nederland worden we al gek om in een auto zonder airco 45 minuten te zitten bakken om vervolgens op het strand verder te bakken. Aangekomen bij het meer: het was druk. Uiteindelijk ons plekje gevonden, 2 matjes gekocht, en plof. Heerlijk uit kunnen rusten. Maar al snel voelde we enige herkenning. En als je zelf een leuk plekje hebt gevonden wil je nou net niet die herkenning vinden. Het was de herkenning die ons Nederlanders doet onderscheiden van de Franse. “Hey Joop zullen we anders hier liggen??” Schreeuwde ze 2 meter van ons vandaan… maar naar waar? Zou die man 1 km verder op Joop heten? O my god.. Hij heette Joop. En dat was het probleem niet. De naam was het probleem niet. Het schreeuwen van dat mens. En in het Nederlands. Ja de Franse hebben gelijk dat Hollanders luidruchtig zijn. Mijn opa zei ook: Franse roepen elkaar en gebaren daarna ‘kom eens wat dichterbij’, vervolgens wordt er dan een gesprek begonnen. Je zal mama Frans ook nooit horen roepen naar buiten: “Kinderen eten”, dat is onbeleefd. En met die wetenschap, begin je jezelf ook wel te irriteren aan die rode Hollanders. Want verbrand waren ze zeker. De hele familie inclusief Nederlandse buren streek neer, 5 meter van ons vandaan. Je merkt dan meteen op dat je tegen elkaar ook minder hard gaat praten. Want stel je voor… Truus en Joop zouden ons herkennen als mede-Nederlanders…
20130816-1701[001] - Mike Lis at FranceEen lekker druk meertje

 

Navigatie: Lac des Settons

Donderdag 15 augustus.
de tassen gepakt, de auto gecontroleerd.. We kunnen er tegen aan. We wilde eerst nog een bakje koffie doen bij een vriendin in Lille.
Maar het was nationale feestdag in Frankrijk, ze had geen tijd want ze moest zelf de drukte ontvluchten. Dat resulteerde erin, dat wij zonder de omweg langs Lille, meteen door konden rijden naar Luxemburg. Want ons Zeeuwen bin zuunig. Van te voren eerst even opgezocht wat de diesel overal zou kosten.. Luxemburg was het. The place to be! Het navigatiesysteem had enige problemen met het werkelijke doel en de via. Stop met denken, start met navigeren. We hebben na Luxemburg gekozen voor de tolvrije wegen. Die gelukkig ook caravan vrij waren. We konden heerlijk door rijden.. nou ja bijna. Ik had het probleem van teveel water drinken en teveel plassen. Maar om 18:30 waren we nog precies op tijd voor het borrelnootje en een glaasje wijn dat bij opa en oma vooraf gaat aan het eten.

Navigatie: Van Vlissingen via Esch-sur-Alzette (Luxemburg) naar Marly-sous-issy (Frankrijk) zonder tolwegen.

vlissingen-esch-sur-alzette-marly-sous-issy

hier aten we elke avond

hier aten we elke avond

lekker terasje

lekker terrasje

Vooral mijn vrienden die dit mee gemaakt hebben. Het was voor mij een groot succes!

Barstens vol taalfouten en verkeerde zinnen e.d. Maar je denkt toch niet dat ik deze lap nog eens ga lezen… 🙂

Ook de neerbuigende schrijfwijze is zeker niet neerbuigend bedoeld. Respect voor een ieder!!

 

Opdracht 1.

De CD in de auto. Nummer 2 is nog niet bezig en Salima heeft de boel al weer door. Ik kwebbel gerust de hele weg over ‘raar maar waar’ gebeurde verhalen. Maar het enige wat ik er mee bereikte was de achteraf-zin “had ik het maar opgeschreven wat de nummers waren”. Nicky en Salima hadden een ‘rock nummer’ bij kandidaat Sharon geplaatst. Gezien ik wist dat dit super fout was, kon ik natuurlijk ook wel even melden dat het nummer ‘One’ van Metallica was. Hoe het verder moest, tja ik had niet opgelet, ik was te druk met mijn verhaal over mijn zwangerschaptest.

 

Opdracht 2.

De enige opdracht waarbij de mol mocht winnen. Nou geloof me, ik heb die rooklongen uit mijn lijf gerent. Kistje nummer 2, kistje nummer 2, kistje nummer 2 denderde door mn kop. Wat een mazzel dat ik het niet hard op uitsprak. Gelukkig kregen we meteen een biecht… wtf het spel is dan ook echt begonnen en ik ben de mol.

 

Opdracht 3.

Verwarring stichten tijdens het seinen, was niet nodig. Sharon deed haar uiterste best niet haar best te doen. Heerlijk om daar op mee te mogen teren. Natuurlijk vertelde ik Nicky en Ringo niet dat ze veeeeeeel te lang bezig waren met de opdracht en toen we nog maar 5 minuten de tijd hadden deed ik ook maar eens een goede daad. Thanks Sharon.

 

Opdracht 4 en 5.

Probeer zo lang mogelijk in het Cine Cafe te blijven. De organisatie en de mol moesten nog een beetje wennen aan elkaar. Hiervoor weer een biecht moeten gebruiken. Werkte prima. De portofoon die op tafel lag probeerde ik nog van zender te wisselen, helaas raakte ik klem in het menu ‘volume’.

Na een kleine hint van mijn fantastische leidinggevenden ging het van af nu dan echt op z’n mols.

Hoezo 2x het woord zuipschuit uitspreken? En wederom weer bedankt mede-kandidaten die ook foutjes maakten.

 

En die eliminatie, oeiii die was toch ook zo spannend. Pascal kon elke keer m’n knikkende knietjes weer voelen. En ik vond het ook echt spannend… want wie werden mijn tegenstanders? De groep werd uit gedund en ik zou opvallen.. hellup.

 

Opdracht 6.

Jasper en Ingeborg begonnen deze opdracht tegen over mij heel makkelijk: “lijkt me simpel; je hersens staan even uit bij deze opdracht” Dit heb ik dan ook maar gedaan. Waarom ik dan toch die kaart uit mn kop leerde, weet ik niet. Sterker nog waarom ik het nu vandaag de dag nog steeds kan op dreunen, is al helemaal een raadsel. Dus nummer 77 werd nummer 79, en nummer 79 werd nummer 77. Wat jammer nou. En nummer 91? Moest ik die ook leren? Oeps, dacht dat die bij Ringo hoorde. Snel bakje nummer 8 op de stapel, snel Sharon straks zijn we weer te laat. “Hebben we er wel 9?” Ja hebben we, hup hup go go. Hahaha.. hoe kon die groep nou achteraf denken dat ze er echt 9 hadden mee genomen. Het waren er altijd al 8 geweest. 🙂 Dus weer de mol-schijnwerpers op Sharon.

 

Opdracht 7.

Beetje warm worden met de rare spelletjes van Ingeborg, geniaal. Daarna jellende jeux des boules. Helaas een echte blessure. Maar eerlijk is eerlijk, die eindstreep had ik nooit gehaald.

Moordend-Volleybal kon ik dus ‘helaas’ niet mee doen.

 

Opdracht 8.

Roze helm, gouden kroontje, roze helm, gouden kroontje, roze helm, gouden kroontje… don’t forget.  En toen kwam het mooiste. Ik hoefde niets te doen, het werd gewoon allemaal gedaan. De groep besloot met tweetallen dat bos in te gaan, dus ik moest mijn mol-opdracht een andere wending geven. Jeroen besloot mijn maatje te zijn en ik vond het ook reuze gezellig met hem. Achteraf weer super mazzel gehad met m’n maatje. Deze mol kwam er na 27jaar achter écht nachtblind te zijn. En echt zonder mollen… ahum dollen, in mn uppie zag ik dus helemaal niets in het donker. Weer een aanwijzing dat ik de mol zou kunnen zijn, maar gelukkig ging dit er uit eindelijk weer in bij mijn mede-kandidaten. Best moeilijk met blessure en nachtblindheid (wat niet gepland is) mensen te overtuigen dat dit niet bij het spel hoort… lang niet zo moeilijk natuurlijk als wat ik bij opdracht 9 ga vermelden.

 

Ik achter Jeroen door het donkere bos. Handen op mn rug met daarin mijn gsm. Schermpje aan, schermpje uit. En hatsee de eerste jager gevonden, inleveren die roze helm. Helaas had Salima die gouden kroon ook al verloren…. Bedankt! Daarna Jeroen de spulletjes laten uitzoeken waar ik mee moest sjouwen. Bij gebrek aan jagers een dappere poging gedaan het geld niet in te leveren wat ik ontving. En Jeroen, die stak nog wel z’n hand voor mij in het vuur! Ik speelde zelfs nog een beetje vals met hem mee. Tja… Btw.. rode clownsneus… nooit aangeraakt.

 

Opdracht 9.

De ontvoering. Gna gna gna… aanwijzingen? 4 stuks? Ow ik telde er maar 3. Ik heb de groep toch mooi 15 min voor tijd geholpen met de juiste woordkeus op Google te geven. Dat het toevallig ook 15 minuten naar Grauw rijden is, tja… helaas. Nu komt toch wel het meest rare van mijn hele mol bestaan. Dat ik een dikke vette bloedende plek op mijn linker scheen heb (die iedereen kon zien) zeer sterk in twijfel getrokken werd verbaast mij wel… vooral omdat toen ik zei “ik weet niet hoeveel broers en zussen ik heb” gewoon klakkeloos aangenomen werd. Gelukkig vroeg Ringo nog wel een keer extra of ik er eens goed over na wilde denken wat ik op mijn wie-is-de-mol-intake-formulier had op geschreven. Maar het koste mij geen enkele moeite de groep te overtuigen dat ik niet wist hoeveel broers en zussen ik had.. maar dat de wond op mn scheen wel eens nep zou kunnen zijn… oei oei oei. Moeilijk spel.

De 4e hint, kwam ik om 08:15uur tegen in de keuken. Deze dubbel gevouwen, rudmer vriendelijk goedemorgen gewenst, deze naast een slapende Salima in mijn tas gestopt. 2 minuten later er weer uit gegooid en in de prullenbak gedeponeerd. Ruben kwam nog ergens met Koch, jiskefet en dus bij vuilnisbak uit. Ringo nam de taak op zich eens in die afvalbak te gluren… en ik dacht “Ringo kijkt nu recht naar die enveloppe… en hij doet alsof ie het niet ziet, hij is de mol” Toen ik daarna mijn molboekje pakte om ook dit te noteren… merkte ik weer op dat ik zelf de mol was. Geloof me, dit voelde raar. Heel raar. En vanaf dat moment was ik chagrijnig. En niet te zuinig. Gelukkig werd ook dit gewoon geaccepteerd.

 

Opdracht 10.

Kistje, geld pakken, vrijstelling nemen. Egoistische groep maakte het makkelijk voor de mol.

 

Opdracht 11.

De vliegenmepper. Al een uur voor het spel liep ik met dat ding door het huis te sjouwen. Beetje vliegen uitroeien en gekke bekken trekken. Eerlijk; ik was gewoon mezelf. Maar dat stukje ‘mezelf’ kwam goed van pas. Die vliegenmepper kwam tenslotte bij de spullen die we moesten verzamelen, helaas punten aftrek. Dom dom dom. Handcreme is geen bodylotion alisha, let nou eens op. Of vraag eens mensen of die het wel bij zich hebben.

 

Opdracht 12.

Er mogen geen voorwerpen tussen het bouwveld en het speelveld liggen. Nou dan trappen we eerst even de gouden gids over de lijn van het ‘bouwveld’. Die ligt daar goed, dus alles wat we nu verzinnen, helaas t zal nooit meetellen… Gelukkig dat ik nog een leuke afleidingsmanoeuvre had, telefoonboekje door midden scheuren. Pascal opperde bij mij om pijltje te vouwen en te kijken hoe ver we daar mee kwamen, tuurlijk, ik doe alles wat jullie willen, vol enthousiasme en veel inzet.

 

Eliminatie: please haal Ringo eruit, die gozer is hier veel te slim voor. Uiteindelijk kwam mijn wens in vervulling. Maar achteraf gezien, Ringo ruilen voor Pascal… hmmz dan was dat ook wel heel grappig geweest.

 

Opdracht 13.

Ren de longen opnieuw uit je lijf. Sharon en Pascal waren duidelijk aan het mollen, voor mij maakte me rol niet meer uit. Het spel werd nog gespeeld, maar was al gespeeld. De mede-kandidaten lieten we lekker verdrinken op 2 mensjes na… Daarna happen bij de plaatselijke snackbar en de laatste test. Vul ik bij de 1e twee vragen de antwoorden in die bij Sharon passen. Ik was er van overtuigd dat Sharon de mol was. Nee Alisha, jij bent de mol. Accepteren en doorgaan.

En inderdaad, ik was de mol. God wat was ik een slecht mens.

 

Er zullen nog een hoop kleine ‘owja’ momenten zijn, die hier allemaal niet in vermeld zijn. Maar ik wilde de grote lijnen even delen. Owja.. hier het eerste owja moment: Een tas gedurende de hele dag, open laten staan, met het geld eruit en dat afspreken met iedereen behalve Salima en Alisha.. valt een beetje op. Vooral omdat ik in de bioscoop zelf tegen Sharon had gezegd dat we een val moesten zetten voor de mol. Door het geld voor de pak te leggen 😉 Weet niet hoe het gelopen is, maar grappig dat je eigen idee wordt uitgevoerd… Heb 1 kans gehad, maar door een ex mede-kandidaat die mij liet schrikken, niet meer uitgevoerd. Wanneer? Toen een ieder dat 9e bakje ging zoeken van de Chinees. Wat een lol heb ik gehad zeg. Echt een top weekend! Bedankt Jasper en Ingeborg.