Sinds 5 minuten weet ik het verschil tussen een boerka en een nikab. Vooral die laatste tovert wel een glimlach op mijn gezicht. Ikzelf spreek het uit als nie-kap; wat in mijn brein een tegenstrijdige betekenis geeft.

Waarom ik dit niet eerder wist? Omdat ik nog al onder een steen leef. Deze steen kun je het beste zien als een groot psychisch bedekkend oppervlakte. Symbolisch kun je het vergelijken met een boerka of nikab; alleen kan ik dan ook niet naar buiten kijken. Een ander verschil, tussen mijn psychologische steen en de boerka, is dat mijn steen niet verboden is in openbare ruimtes. Mijn onzichtbare schild mag ik overal mee naar toe dragen. Dit doe ik geheel uit vrije wil.

Ik kom ze zelde tegen; vrouwen van top tot teen bekleed met kleding. In Zwitserland heb ik er een aantal kunnen bekijken. Het eten en drinken op een terrasje zag er nog al onhandig uit, verder gaf het mij wel een relaxte Oosterse vakantie sfeer. Alsof Aladin elk moment op zijn tapijt voorbij kan vliegen. Daarnaast lijkt het mij heerlijk om een groot gewaad over mijn lichaam te kunnen trekken. Niemand die mijn vetrollen ziet, ik hoef niet na te denken over doorschijnende zaken en ook kunnen gluren naar andere zonder dat ze het zien lijkt mij ideaal. Soort van cocon.

Gelukkig is er nu een wet gekomen die heel duidelijk is; geen bivakken, boerkas en integraal helmen meer in openbare gebouwen. Want werkelijk, wat hadden we daar veel last van. Laten we de wet nu eens ‘echt’ toepassen, laten we er nu eens echt voor kiezen geen gezichtsbedekkende artikelen te gebruiken. Dus ook geen gezichten meer die verzonken zijn in mobieltjes. Als je een openbaar gebouw binnenkomt dan dien je gewoon recht op te lopen, zonder gezichtbedekkende gsm. Wat die gsm’s worden steeds groter en de hoofden steeds meer gebogen. Ik heb er niks aan als ik naar iemand zijn kruin kijk onder het genot van telefoongeluidjes.

En wat dan ook niet meer mag… zwarte piet, sinterklaas, kerstman en alle laven, paaskonijnen en andere ontsnapte Efteling figuren. Einde zwarte pieten discussie. Hoppa, dit jaar dus pepernoten zonder gezeur.

Sinterklaas heeft een behoorlijke gezichtsbedekkende baard, jurk en driehoek op zijn hoofd. Zwarte Piet is ook nauwelijks te herkennen en bij zo’n reclame konijnenpak weet je al helemaal niet wie daar in loopt te zweten. Al vraag ik mij het wel altijd af wie ze voor zo’n klusje hebben weten te strikken. En hoe zo’n sollicitatie procedure gaat; je kop doet er namelijk niet écht toe. Maar met de huidige wetgeving zie ik wel een opening hoor; alle boerka dames kunnen direct solliciteren als lief konijn of als laaf in de Efteling. En niemand die daar een probleem mee heeft.

Apart he? Ik zou het dolletjes vinden om nu dagelijks heel veel sinterklazen op straat te gaan zien. Lijkt me enig!

Case closed! Onderaan een edit.

Soms zijn 280 Twitter tekens net te weinig…

21 februari 12:20 uur Dordrecht – Vlissingen

Ruim op tijd sta ik op het perron. Ingecheckt en wel. Althans hoe controleer ik dat? Ik spot twee aardige conducteurs op het perron te Dordrecht. “Zou u alstublieft mijn OV-kaart willen controleren?” De twee conducteurs hadden geen apparaat bij zich. Ze waren zo aardig even mee te denken: “Vraag het straks direct aan de conducteur die op de trein zit”, aldus één van de conducteurs.

De trein richting Vlissingen komt aan op het perron. Ik sta bijna bij de voorkant van de trein. En de net door mij aan gesproken conducteurs roepen me na en gebaren dat de conducteur die ik nodig heb, helemaal aan de andere kant van de trein staat. Ze gebaarde met armen ‘kom naar hier’. En ik rennen. Rennen, want tja je wilt natuurlijk eerst het zeker weten dat je betaald hebt, alvorens je gebruik maakt van een dienst. Uiteindelijk staan de twee conducteurs te praten met de derde conducteur… de conducteur die ik nodig heb. Ze gebaren nu met zwaaiende de armen dat ik de trein maar in moet stappen en via binnen naar de conducteur moet lopen. Want tja, het moet natuurlijk niet door mij komen dat de trein vertraging op loopt.

Ik heb nog 1 of 2 coupés te gaan. En dan tref ik geheel buiten adem de conducteur aan waarbij ik mijn OV kaart kan laten checken. We staan beide in een ‘halletje’ van de trein. Zo’n halletje waarbij je keuze kan maken tussen naar de trap boven of de trap naar beneden. Of waar ze zo’n WC verstoppen.

“Kunt u alstublieft mijn kaart controleren”, vraag ik. Ik geef ook nog uitleg waarom ik het vraag. “Controleren kan ik, maar inchecken kun je niet bij mij”, zegt hij vriendelijk terwijl hij mijn kaart aanneemt. Natuurlijk klopt mijn hart een beetje van spanning. Want de trein rijdt al… wat als ik niet goed ingechekt heb? “Helemaal goed hoor!”, zegt de vriendelijke conducteur. “Super bedankt voor de moeite”, zeg ik en vervolgens groet ik de conducteur. Hij loopt terug naar de ‘achterkant’, en ik loop de meters lange trein helemaal door naar voren. Vlissingen is eindstation, kortom voorin zitten heeft zo zijn voordelen bij het uitstappen. Ik ga netjes in de tweede klasse zitten en vervolg mijn eerlijk betaalde reis.

Pas na station Roosendaal komt er een (andere) conducteur; “vervoersbewijs alstublieft”. Beetje nonchalant tover ik de kaart weer te voorschijn. “Prima”, is het antwoord en hij loopt weer verder.

Niet zo’n heel spannend verhaal hè? Wordt dan ook niet echt veel spannender, maar hieronder het gedeelte hoe je belazerd kunt worden door de NS:

Ik maak gebruik van een NS Business kaart. Handig omdat als ik reis, voor het werk reis. Krijg ik opeens het volgende:

Correctietarief: Afwijkende klasse. Reg: Dordrecht – Roosendaal € 18,35

Huh? Hoe dan? Het was allemaal in orde. Dus dan ga je bellen met de NS helpdesk. Wij kunnen u ook telefonisch helpen via 030-3001111. We zijn dag en nacht bereikbaar.

Zondag 17 maart ca. 13:30u. Telefonisch contact met een medewerker van de NS.

Waarom heb ik een correctietarief? De telefonist legt uit; omdat uit de controle is gebleken dat er met die kaart 1e klasse is gereisd ipv 2e klasse.

Uiteraard het hele bovenstaande, niet zo spannende verhaal, uitgelegd. Klonk voor de telefonist als een aannemelijk verhaal. Maar nee, het correctietarief wordt niet verwijderd.

Maar waarom dan? De conducteur zei dat het in orde was… dat kan dan achteraf toch niet terug gedraaid worden? Als ik iets fout doe, wil ik dat meteen weten! Niet twee weken nadien.

En toen werd er uitgelegd dat de conducteur niet kan zien hoe de NS Business kaart is ingesteld. Je kunt deze als gebruiker instellen op 1e of 2e klas reizen. Kortom de conducteur stelt zijn controle-apparaat in op de coupé die hij/zij gaat controleren. Als de conducteur het apparaat op 1e klas heeft staan en gaat vervolgens 2e klas vervoersbewijzen controleren, heeft de conducteur dit niet in de gaten. Hij krijgt daar geen melding van. Jij als eindgebruiker wel … twee weken later … je moet achteraf onterecht bijlappen!

Meerdere keren is er gevraagd aan de telefonist of iets aan veranderd kon worden… “nee”, was het vriendelijke antwoord. Zijn er andere stappen die ik kan ondernemen? “Nee”, zei de telefonist. De computer (of het systeem) zegt nu eenmaal dat er op dat traject in de ruimte die voor de 1e klas bedoeld is, een 2e klas vervoersmiddel is gecontroleerd. “Maar ik heb nooit in de 1e klas gezeten.” NS vertrouwt op haar conducteurs…

De conducteurs zijn beëdigd als BOA’s. Hiermee is hun woord ‘correct’ en mag de NS er van uitgaan dat zij altijd naar waarheid handelen. Hier ben ik het mee eens. Goed plan!

Feit blijft wel dat BOA’s mensen zijn, mensen kunnen fouten maken. Het is geen ja-nee spelletje met de des betreffende conducteur. De computer zegt namelijk dat ik 1e klas gereisd heb, hetgeen niet het geval is, maar omdat er een BOA ergens in het begin van het proces bij betrokken is… is het geheel naar waarheid en kan er niks aan veranderd worden.

NS had op zijn minst het aan de conducteur kunnen vragen of hij zich mij nog kon herinneren. In plaats van vertrouwen te hebben in ‘het systeem’. Want dat deugd dus niet. Hierdoor zal ik onterecht €18,35 ex BTW moeten betalen en ik heb verder geen poot om op te staan. Dan spoor je gewoon niet als je op deze wijze je centen moet verdienen!

Het enige wat ik kan doen is andere reizigers waarschuwen. Bij deze dus. Laat de conducteur gerust jou controleren, maar controleer de conducteur zelf ook! Hun apparaat kan verkeerd ingesteld staan, en NS biedt verder geen ruimte voor discussie hier in. Je zult moeten betalen.

Edit: 27 Maart 2019

Op vrijdag 22 maart besloten we zelf op onderzoek uit te gaan. Het is maar 20 euro, maar ik wil gewoon niet dat het geintje mij vaker gebeurd. Ik sta in mijn recht en ik ging kijken hoe dit te behalen. Het was duidelijk dat de eerste telefoon-meneer mij niet verder kon helpen.

Op de site van de NS staat duidelijk uitgelegd dat als je een klacht hebt en dit niet met de NS kan oplossen, je naar de geschillencommissie kan stappen. Klonk meteen heel eng voor mijzelf. Enfin even gekeken bij de geschillencommissie op de site. Er wordt duidelijk vermeld dat je wel eerst goed een klacht ingediend moet hebben bij het bedrijf waar je een klacht over hebt.

Dus toen maar weer gebeld naar de NS om dan bij deze ‘officieel’ een klacht in te dienen. Telefoniste was super aardig en pakte even de gegevens erbij. Hmmm -mmm -mmm tja – ja -uh – oke.. Ze ging even met een collega overleggen. Want dit was wel erg raar vond ze. Ik zelf begreep nu eigenlijk niet wat ze heel raar vond, maar heb alle geduld!

Volgens de telefoniste had ik alleen maar 2e klasse gereisd. En had ik ook een correctie tarief gekregen ‘naar’ 2e klasse. Wat zij zelf raar vond. Want als het zo zou zijn dat ik met een 1e klasse kaart in de 2e klasse zou zitten, wordt dit eigenlijk niet gecorrigeerd. Kortom het was geen correctie dat ik mij in de 1e klasse bevond, het was een correctie om het feit dat ik mij in de 2e klasse bevond.

Binnen 2 minuten was dus eigenlijk alles geregeld. Het geld zou terug gestort worden. Foutje van het systeem.

Welkom in jouw leven,
maar die incomplete pincode
hoef je mij niet steeds te geven.

Steeds staat het weer onderaan,
gecodeerd en voor drie-kwart,
dus wat heb ik er aan?

Soms geef ik mijn halve pincode terug.
Nooit de gehele,
want dat gaat te vlug.

Toch vraag ik mij stiekem af ;
‘Wat zou er gebeuren…
… als je mij de hele pincode gaf ‘

 

XXX

Schiet door je eigen bestaan,
neem een vlucht door het leven.

Maar zie ook de ander staan
ook al is het maar voor heel even.

Val.

De vreugde van leven,
de liefde voor bestaan.
De angst voor het begeven,
de dapperheid voor het gaan.

Dimensies vervallen,
geen ruimte, geen tijd.
Geen seconde of getallen,
geen wijzer die leidt.

En de andere wereld,
draait en draait maar door….
Zij zien tijd en ruimte,
slechts als één doodlopend spoor.

Benodigdheden voor 20 stuks:

  • 2 ui
  • 4 teentjes knoflook
  • verse peper (madam Jeannette of iets milder een chili peper)
  • 1 eetlepel kerriepoeder
  • 1 laurier blad
  • halve theelepel gemberpoeder
  • halve theelepel komijn
  • zwarte peper naar smaak
  • theelepel paprika poeder
  • halve theelepel nootmuskaat
  • 1 eetlepel kipkruiden
  • 1 groeten of kippen bouillon blokje
  • 500 gram aardappels
  • 2 nasi/bami pakket (= ca 800 – 1000gram gesneden groente)
  • 2 of 3 tomaten
  • 1 kilogram gehakt of kipfilet
  • 20 vierkantjes bladerdeeg (Koopmans)
  • 1 rauw ei
  • 7 gekookte eieren

Bereiding:

Doe een flinke scheut olie in de pan. Fruit de ui samen met de knoflook aan. Voeg de kerrie, laurier, gember en komijn toe. Zorg ervoor dat dit niet aanbakt. Als het goed gefruit is in de pan, voeg dan het gehakt of kipfilet in blokjes toe, doe dit op hoog vuur.

Snijd de tomaat in partjes. Als het vlees redelijk gegaard is in de pan, kunnen de tomaten erbij. Het vuur kan nu op een laag standje.

Voeg de zwarte peper, paprika poeder, nootmuskaat, kipkruiden en het bouillon blokje toe. Doe een deksel op de pan, zodat het vocht niet weg kan. Kom je vocht tekort in je pan, doe er dan een klein scheutje water bij. Laat het lekker pruttelen op laag vuur.

Schil de aardappelen en snijd deze in blokjes, zo groot als dobbelsteentjes. Voeg de aardappel en de nasi/bami groente toe. Meng het geheel en laat het minimaal 40 minuten op het vuur met het deksel op de pan.

Koop 7 eieren hard en pel deze. Snijd de hard gekookte eieren in kleine stukjes en roer deze door het mengsel in de pan.

Zet de oven aan op 220 graden Celcius.

Leg 20 blaadjes bladerdeeg uit, zodat deze kunnen ontdooien. Doe op elk blaadje twee eetlepels mengsel. Vouw de blaadjes diagonaal dicht tot driehoekige flapjes. Druk met een gebaksvorkje de randen goed aan.

Als alle flapjes dicht zijn, klop dan het rauwe ei en smeer met een kwast wat ei over de bovenkanten van de flapjes. Hierdoor krijgen ze meer kleur in de oven.

Doe de flapjes 20 minuten in de oven op 220 graden Celsius.

Benodigdheden:

  • 1 blikje gecondenseerde melk
  • 500 ml ongezoete slagroom

Bereiding:

Klop de slagroom lobbig op. Mix hier door de gecondenseerde melk. Dat is alles. Eventueel kun je er chocolade door doen of smaakstoffen.

Zet het mengsel voor minimaal 6 uur in de vriezer. Jummie!!

Benodigdheden:

  • 1 deel coco’s melk
  • 1 deel gecondenseerde melk
  • 2 delen ananassap
  • eventueel een scheutje rum

Bereiding:

Gooi alles in de blender en mix de heleboel goed door elkaar. Met de mixer of met de hand kan ook.

Leg de Pina Colade 2 uurtjes in de vriezer om deze goed koud te kunnen serveren. In de koelkast kan natuurlijk ook, duurt alleen wat langer dan. Voor ananassap kunnen er ook andere fruitsappen gekozen worden.

Benodigheden:

  • 1 kilo kip (= ca. 25 stokjes met drie blokjes kip)
  • 1 eetlepel knoflookpoeder (geen verse knoflook)
  • 1 theelepel sambal oelek
  • 1 eetlepel kipkruiden
  • 1 halve theelepel gemberpoeder
  • 1 halve theelepel komijn
  • 1 mespuntje vetsin
  • 1 theelepen paprikapoeder
  • 100ml ketjap Blacksoy (zoute variant)
  • 200ml ketjap Manis (zoete variant)
  • eierdop olijf olie
  • Flinke eetlepel met honing of suiker (hoeveelheid van 1 suikerklontje)

 

Bereiding:

Was zo nodig eerst de kipfilets. Snijd de kip in blokjes. Meng eerst in een kom alle ingrediënten met elkaar voor dat je de kip er in doet.

Voeg als laatste de kip toe aan de marinade, laat dit minimaal 4 uur intrekken.